உலகில் வேறு எந்த நாட்டையும் விட இந்தியாவே அதிக வாழைப்பழங்களை உற்பத்தி செய்கிறது. ஒவ்வொரு வாழைத்தாரும் ஒரு செடியிலிருந்து வருகிறது; அறுவடைக்குப் பிறகு அந்தச் செடியின் தண்டு வெட்டப்படுகிறது. இதனால் எஞ்சுவது மிகப் பெரிய அளவிலான வாழைத்தண்டுக் கழிவு: ஆண்டுக்குக் கோடிக்கணக்கான டன்கள், மகாராஷ்டிரா முதல் தமிழ்நாடு வரையிலான பண்ணைகளில் பரவிக் கிடக்கிறது.
வாழைத்தண்டுக் கழிவு என்றால் என்ன, இந்தியா மாநில வாரியாக அதை எவ்வளவு உருவாக்குகிறது, பொதுவாக அதற்கு என்ன நடக்கிறது, Banraw-வில் நாங்கள் தயாரிக்கும் வளர்ப்பு ஊடகம் உட்பட அதை எவ்வாறு பயனுள்ள பொருட்களாக மாற்றலாம் என்பதை இந்த வழிகாட்டி விளக்குகிறது.
வாழைத்தண்டுக் கழிவு என்றால் என்ன?
வாழை மரத்தின் "அடிமரம்" உண்மையில் மரக்கட்டை அல்ல. அது ஒரு போலித்தண்டு (pseudostem): இறுக்கமாகச் சுற்றப்பட்ட இலை மடல்களால் ஆன ஒரு தூண்; இதில் பெரும்பகுதி நீரும் நாரும்தான். ஒவ்வொரு போலித்தண்டும் ஒரே ஒரு வாழைத்தாரைத் தாங்குகிறது. தார் அறுவடை செய்யப்பட்டதும் அந்தத் தண்டு மீண்டும் காய்க்காது; எனவே, அதே வேரிலிருந்து வளரும் அடுத்த கன்றுக்கு இடம் தர விவசாயிகள் அதை வெட்டி விடுகிறார்கள்.
இந்தியாவில் நடந்த களஆய்வுகள், ஒரு செடிக்குச் சுமார் 13 முதல் 14 kg போலித்தண்டு இருப்பதையும், அறுவடைக்குப் பிறகு ஒவ்வொரு ஹெக்டேரிலும் 33 முதல் 39 டன் தாவரக் கழிவு எஞ்சுவதையும் அளவிட்டுள்ளன. இலைகளையும் சேர்த்தால், ஒரு விவசாயி கையாள வேண்டிய மிகக் கனமான பயிர்க் கழிவுகளில் வாழையும் ஒன்று.
இந்தியா எவ்வளவு வாழைத்தண்டுக் கழிவை உருவாக்குகிறது?
இந்தியத் தோட்டக்கலை ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (Indian Institute of Horticultural Research) மேற்கொண்ட, பரவலாக மேற்கோள் காட்டப்படும் ஓர் ஆய்வின்படி, இந்தியாவின் வாழைப் போலித்தண்டுக் கழிவு சுமார் ஆண்டுக்கு 30 மில்லியன் டன். அதன் பிறகு வாழை உற்பத்தி அதிகரித்துள்ளது. சமீபத்திய மாநில புள்ளிவிவரங்களையும், ஒவ்வொரு டன் பழத்துக்கும் சுமார் ஒரு டன் தண்டு மற்றும் இலைக் கழிவு என்ற கணக்கையும் கொண்டு பார்த்தால், எங்கள் மதிப்பீட்டின்படி இந்தியா இப்போது உருவாக்குவது தோராயமாக ஆண்டுதோறும் 39 மில்லியன் டன் வாழைத்தண்டுக் கழிவு.
அந்தக் கழிவு எங்கே உருவாகிறது என்பதைக் கீழே உள்ள வரைபடம் காட்டுகிறது. அடர்நிற மாநிலங்கள் அதிகம் உருவாக்குகின்றன.
மாநில வாரியாக மதிப்பிடப்பட்ட வாழைத்தண்டுக் கழிவு
ஒவ்வோர் ஆண்டும் அறுவடைக்குப் பின் எஞ்சும் பச்சைத் தண்டு மற்றும் இலை, மில்லியன் டன்களில் (Mt). ஒரு மாநிலத்தைத் தட்டவும் அல்லது அதன் மீது சுட்டியை வைக்கவும்.
முதல் 10 மாநிலங்கள்
எந்த மாநிலங்கள் அதிக வாழைத்தண்டுக் கழிவை உருவாக்குகின்றன?
வாழை சாகுபடி ஒரு சில மாநிலங்களில் குவிந்துள்ளது. இந்தியாவின் வாழைத்தண்டுக் கழிவில் சுமார் 67% முதல் ஐந்து மாநிலங்களில் இருந்தே வருகிறது:
- மகாராஷ்டிரா, சுமார் 6.5 மில்லியன் டன். ஜல்காவ் மாவட்டம் இந்தியாவின் மிகவும் புகழ்பெற்ற வாழைப் பகுதி; இங்கு Grand Naine ரகத்தின் பெரிய தோட்டங்கள் உள்ளன.
- ஆந்திரப் பிரதேசம், சுமார் 5.8 மில்லியன் டன். கோதாவரி டெல்டாவிலும் ராயலசீமா மாவட்டங்களிலும் வாழை பரவலாகப் பயிரிடப்படுகிறது.
- தமிழ்நாடு, சுமார் 5.1 மில்லியன் டன். தேனி, திருச்சிராப்பள்ளி, தூத்துக்குடி, கோயம்புத்தூர், ஈரோடு பகுதிப் பண்ணைகளில் பழ வாழை, சமையல் வாழை இரண்டும் பயிரிடப்படுகின்றன. Banraw தனது தண்டுகளைச் சேகரிப்பது ஈரோட்டில்தான்.
- உத்தரப் பிரதேசம், சுமார் 4.7 மில்லியன் டன். கிழக்கு மாவட்டங்களில் உற்பத்தி வேகமாக அதிகரித்துள்ளது.
- குஜராத், சுமார் 4.0 மில்லியன் டன். பெரும்பாலான வாழைப் பண்ணைகள் மாநிலத்தின் தெற்கிலும் மத்தியப் பகுதியிலும் உள்ளன.
கர்நாடகா, மத்தியப் பிரதேசம், பீகார், மேற்கு வங்காளம், அசாம் ஆகியவை ஒவ்வொன்றும் மேலும் ஒன்று முதல் மூன்று மில்லியன் டன் சேர்க்கின்றன. வாழை எங்கு பயிரிடப்பட்டாலும், ஆண்டு முழுவதும் ஒவ்வொரு அறுவடைக்குப் பிறகும் தண்டுகள் வெட்டப்படுகின்றன.
அறுவடைக்குப் பிறகு வாழைத்தண்டுகளுக்கு என்ன நடக்கிறது?
ஒரு பச்சைப் போலித்தண்டு ஒரு மனிதனை விடக் கனமாக இருக்கலாம்; ஒரு ஹெக்டேரில் சில ஆயிரம் தண்டுகள் இருக்கலாம். அவற்றை அகற்ற நேரம், உழைப்பு, போக்குவரத்து தேவை; இரண்டு பயிர்களுக்கு இடையே விவசாயிகளிடம் இவை அரிதாகவே இருக்கும். எனவே பெரும்பாலான வாழைத்தண்டுக் கழிவு இந்த மூன்றில் ஏதாவது ஒரு இடத்தில் போய்ச் சேர்கிறது:
- வயலிலேயே அழுகவிடப்படுகிறது. அழுகும் தண்டுகள் வாழைத் தண்டுத் துளைப்பான் வண்டு போன்ற பூச்சிகளுக்குப் புகலிடமாகி, அடுத்த பயிருக்கு நோய் பரப்பக்கூடும்.
- எரிக்கப்படுகிறது. எரிப்பது வயலை விரைவாகச் சுத்தம் செய்கிறது; ஆனால் புகையை வெளியிட்டு, ஒரு பயனுள்ள பொருளை அழித்துவிடுகிறது.
- கொட்டப்படுகிறது: சாலைகள், கால்வாய்கள், வயல் ஓரங்களில்; அங்கே அது மெதுவாக மட்குகிறது.
ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே சேகரிக்கப்பட்டுப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ஒரு தவறவிட்ட வாய்ப்பு, ஏனெனில் வாழைத்தண்டுகளில் வலுவான, புதுப்பிக்கத்தக்க நார் நிறைந்துள்ளது.
வாழைத்தண்டுக் கழிவின் பயன்கள்
சேகரிக்கப்பட்ட பின் வாழைத்தண்டுகளுக்குப் பல பயன்கள் உள்ளன:
- வாழை நார் கயிறு, கைவினைப் பொருட்கள், காகிதம், ஜவுளி ஆகியவற்றுக்குப் பயன்படுகிறது
- மட்கு உரம் மற்றும் திரவ உரம் மென்மையான உட்திசு மற்றும் சாற்றிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன
- உணவு: தென்னிந்தியாவில் இளம் உட்தண்டு காய்கறியாகச் சமைக்கப்படுகிறது
- பேக்கேஜிங் பொருட்கள் மற்றும் பலகைகள் அழுத்தப்பட்ட நாரிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன
- வளர்ப்பு ஊடகங்கள் பசுமைக்குடில்கள், நாற்றங்கால்கள், வீட்டுத் தோட்டங்களுக்குப் பயன்படுகின்றன
அதிக அளவிலான தண்டுகளை உள்வாங்கக்கூடிய மிகச் சில பயன்களில் வளர்ப்பு ஊடகமும் ஒன்று; எனவே பெரிய அளவில் வாழைத்தண்டுக் கழிவைக் கையாள இது ஒரு நடைமுறை வழி.
வாழைத்தண்டுக் கழிவிலிருந்து Banraw Peat வரை
Banraw-வில், தமிழ்நாட்டின் ஈரோட்டைச் சுற்றியுள்ள கூட்டாளர் பண்ணைகளிலிருந்து வாழைத்தண்டுகளைச் சேகரிக்கிறோம். எங்கள் உற்பத்தி அலகில், தண்டுகள் துண்டாக்கப்பட்டு, உலர்த்தப்பட்டு, தரம் பிரிக்கப்பட்டு, சுத்தமான, நார்ச்சத்து மிக்க பொருளாக மாற்றப்படுகின்றன; பின்னர் கச்சிதமான வடிவங்களில் அழுத்தப்பட்டு உருவாவதுதான் Banraw Peat, வாழைத்தண்டிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு வளர்ப்பு ஊடகம்.
திறந்த நார் அமைப்பு நீரை நன்கு தக்கவைக்கிறது, அதே நேரத்தில் வேர்களைச் சுற்றி காற்றுக்கு இடமளிக்கிறது. இது பீட் மாஸுக்கு (peat moss) ஒரு புதுப்பிக்கத்தக்க மாற்று; கோகோ பீட்டுடன் சேர்த்தோ அதற்குப் பதிலாகவோ பயன்படுத்தலாம். Banraw Peat நான்கு வடிவங்களில் கிடைக்கிறது:
5 kg கட்டிகள்சுமார் 75 L வரை விரியும்
திறந்த மேல்பக்க ஸ்லாப்கள்ஹைட்ரோபோனிக் பயிர்களுக்கு
திறந்த மேல்பக்க வளர்ப்புப் பைகள்நடவுக்குத் தயார்
வட்டுகள்தொட்டிகள் மற்றும் நாற்றுகளுக்குஒவ்வொரு கட்டி, ஸ்லாப், வளர்ப்புப் பை, வட்டும் ஏற்கனவே பழம் தந்துவிட்ட ஒரு வாழைத்தண்டாகத்தான் தொடங்குகிறது. இல்லையெனில் அகற்ற வேண்டியிருக்கும் ஒரு பொருளிலிருந்து விவசாயிகள் வருமானம் ஈட்டுகிறார்கள்; எரிக்கப்படும் அல்லது அழுகவிடப்படும் தண்டுகள் குறைகின்றன; வளர்ப்பாளர்களுக்குப் புதுப்பிக்கத்தக்க அடி ஊடகம் கிடைக்கிறது.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
வாழைத்தண்டுக் கழிவு என்றால் என்ன?
வாழைத்தண்டுக் கழிவு என்பது, வாழைத்தார் அறுவடை செய்யப்பட்ட பின் வெட்டப்படும் போலித்தண்டு, அதாவது வாழைச் செடியின் மென்மையான அடிமரம். ஒவ்வொரு தண்டும் ஒரு முறை மட்டுமே காய்க்கும்; எனவே ஒவ்வொரு அறுவடையும் தண்டுகளை விட்டுச் செல்கிறது.
இந்தியாவில் எவ்வளவு வாழைத்தண்டுக் கழிவு உருவாகிறது?
ஓர் இந்திய ஆய்வு, ஆண்டுக்குச் சுமார் 30 மில்லியன் டன் வாழைப் போலித்தண்டுக் கழிவு உருவாவதாக மதிப்பிட்டது. தற்போதைய மாநில உற்பத்தியின் அடிப்படையில், இந்த எண்ணிக்கை இப்போது ஆண்டுக்குச் சுமார் 39 மில்லியன் டன் என நாங்கள் மதிப்பிடுகிறோம்.
எந்த மாநிலம் அதிக வாழைத்தண்டுக் கழிவை உருவாக்குகிறது?
மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரப் பிரதேசம், தமிழ்நாடு ஆகியவை அதிகம் உருவாக்குகின்றன; அடுத்ததாக உத்தரப் பிரதேசம், குஜராத். முதல் ஐந்து மாநிலங்களும் சேர்ந்து மொத்தத்தில் சுமார் மூன்றில் இரண்டு பங்கை உருவாக்குகின்றன.
வாழைத்தண்டுக் கழிவு எதற்குப் பயன்படுகிறது?
நார், காகிதம், ஜவுளி, மட்கு உரம், திரவ உரம், உணவு, வளர்ப்பு ஊடகங்கள் ஆகியவற்றுக்கு வாழைத்தண்டுகளைப் பயன்படுத்தலாம். Banraw, வாழைத்தண்டுகளைப் பசுமைக்குடில்கள், நாற்றங்கால்கள், தோட்டங்களுக்கான வளர்ப்பு ஊடகமான Banraw Peat ஆக மாற்றுகிறது.
பீட் மாஸ் மற்றும் கோகோ பீட்டுக்கு வாழைத்தண்டு நல்ல மாற்றா?
ஆம். பதப்படுத்தப்பட்ட வாழைத்தண்டு நார் நீரையும் காற்றையும் நன்கு தக்கவைக்கிறது, புதுப்பிக்கத்தக்கதும் கூட; எனவே இது பீட் மாஸுக்கு நிலையான மாற்றாகும். வளர்ப்பாளர்கள் இதைத் தனியாகவோ கோகோ பீட்டுடன் சேர்த்தோ பயன்படுத்தலாம்.
எண்களை எவ்வாறு மதிப்பிட்டோம். மாநில வாழை உற்பத்தி, CEIC தோட்டக்கலைப் புள்ளிவிவரங்களில் கிடைக்கும் சமீபத்திய ஆண்டின் முழுமையாக்கப்பட்ட மதிப்பு. அறுவடைக்குப் பின் ஒரு ஹெக்டேருக்கு 33 முதல் 39 டன் கழிவு எஞ்சுவதாகக் களஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன; இது இந்தியாவின் சராசரி வாழை மகசூலுக்கு நெருக்கமானது. எனவே ஒரு டன் பழத்துக்குச் சுமார் ஒரு டன் தண்டு மற்றும் இலைக் கழிவு என்று கணக்கிடுகிறோம். உண்மையான அளவுகள் ரகம், பருவம், பண்ணை நடைமுறைக்கு ஏற்ப மாறுபடும். ஆதாரங்கள்: Shivashankar, Nachane and Kalpana, Journal of Horticultural Sciences, 2006; CEIC, மாநில வாரியான வாழை உற்பத்தி; National Horticulture Board, வாழை.


